XIII Liceum Ogólnokształcące
z Oddziałami Dwujęzycznymi
im. płk. Leopolda Lisa-Kuli w Warszawie

79 lat temu, 19 kwietnia 1943 r., w getcie warszawskim wybuchło powstanie. Było ono największym zbrojnym zrywem Żydów podczas II wojny światowej. 
              

Getto w Warszawie było największym spośród założonych przez Niemców. Zbudowane przez władze niemieckie służyło jako narzędzie do prowadzonej akcji wymordowania ludności żydowskiej. Panowały tam tragiczne warunki, głód i rozprzestrzeniające się choroby zakaźne. Żydzi umierali z tego powodu masowo ale ciągły ich napływ sprawiał, że było ich w getcie coraz więcej. Z czasem zaczęto więc wywozić ich do obozów zagłady w Auschwitz, Majdanku, Treblince i tam ich mordowano.

Żydzi byli świadomi, że naziści dążą do ich całkowitej eksterminacji i postanowili podjąć walkę. Chcieli przeciwstawić się temu, co robią Niemcy.  Niestety podstawowym problemem był brak broni. Niewielkie dostawy od polskiego podziemia nie wystarczały, starano się więc różnymi sposobami zdobywać broń i dostarczać ją na teren getta. W podziemnych wytwórniach produkowano butelki zapalające, żarówki wypełnione kwasem siarkowym i granaty. 
Aż przyszedł ranek 19 kwietnia 1943 r., kiedy to garstka bohaterskich mieszkańców warszawskiego getta stanęła do walki przeciwko niemieckiemu okupantowi. Choć byli słabo uzbrojeni, głodni i wycieńczeni i zdecydowali się stawić czoła nazistom. Oddziały niemieckie, uzbrojone w karabiny maszynowe, miotacze płomieni, wozy pancerne i czołgi wkroczyły na teren getta. Zostali zaatakowani przez żydowskich powstańców, którzy w pierwszym starciu odnieśli sukces. Niestety po południu tego samego dnia ponownie wkroczyły liczniejsze i lepiej uzbrojone oddziały niemieckie, dowodzone przez gen. Jürgena Stroopa. Niemcy krok po kroku posuwali się w głąb getta, paląc i niszcząc domy, zmuszali ludność cywilną do opuszczania bunkrów i schronów. Symbolicznym aktem ostatecznego rozprawienia się Niemców z Żydami Warszawy było wysadzenie w powietrze 16 maja 1943 r. Wielkiej Synagogi przy ul. Tłomackiej. 

W trwających ponad miesiąc walkach w getcie wzięło udział ok. tysiąca słabo uzbrojonych powstańców. Niemców było dwukrotnie więcej. Przeciwko ludności żydowskiej użyte zostały pojazdy opancerzone oraz artyleria. Żydzi nie mieli szans. Teren getta został zrównany z ziemią.

Trzeba jednak zdawać sobie sprawę, że ten zryw prześladowanych Żydów to nie była walka o zwycięstwo. To był gest rozpaczy. To była walka o godność i o człowieczeństwo. To był symboliczny akt przeciwstawienia się wielkiemu okrucieństwu oraz ideologii pozbawionej ludzkich uczuć.

Bohaterstwo walczących wywołuje podziw i uznanie. 

Co roku w rocznicę powstania wolontariusze rozdają w Warszawie, wykonane z papieru żółte żonkile będące symbolem pamięci o powstaniu.
Zawsze będziemy pamiętać…. 

Koło historyczne XIII Liceum Ogólnokształcącego im. Leopolda Lisa Kuli w Warszawie pod opieką prof. Pawła Mrozińskiego.